Laster: De NKT vraagt teveel voor Dharma-onderwijs

Waarheid: In de Nieuwe Kadampa Traditie vragen we een bijdrage in de kosten of een voorgestelde donatie om de kosten te dekken van het draaiende houden van het Centrum of een groep in een gehuurde zaal, wat volkomen normaal is voor welke organisatie dan ook. Voor weekend- of langere cursussen moeten we ook geld vragen voor de overnachting.

Echter de prijzen die door de NKT worden gevraagd, worden bewust zo laag mogelijk gehouden. Vergeleken met andere cursussen, conferenties, seminars of retraites zijn zij vaak substantieel minder duur.

Om te vergelijken: Tijdens de leringen van de dalai lama in Australië in 2008 waren kaartjes geprijsd tussen $90 AUS en $248 AUS voor een enkele dag – dat is tussen £45 ($90 US) en £120 ($240 US) volgens de wisselkoers van die tijd. Een les van een NKT Centrum kost normaal gesproken tussen £4.50 en £8 voor een inlooplezing en een gehele dagcursus kost normaal £25 ($52 AUS, $50 US), inclusief drankjes en lunch. Er is ook een aantal opties voor leden van individuele Centra.

Sommige mensen hebben de NKT bekritiseerd voor het vragen van geld voor lezingen en cursussen, omdat zij geloven dat spirituele lezingen gratis zouden moeten zijn of dat lezingen zouden moeten worden gefinancierd op vrijwillige basis door alleen de rijkere leden; maar het is niet mogelijk om op deze basis een hypotheek te betalen, een zaal te huren of om de lopende uitgaven van een Centrum te dekken.

De meeste NKT Centra hebben een beleid om bij lezingen niemand de deur te wijzen vanwege een gebrek aan financiele middelen. Vaak zijn er kortingen voor ouderen, studenten en werklozen. Er worden ook door veel Centra werkbezoeken aangeboden, waarbij in ruil voor 30 uur werk per week  de werkbezoekers vrije overnachting hebben en alle lessen gratis kunnen bezoeken. Zelfs tijdens Festivals is er een aantal beurzen beschikbaar voor oprechte studenten die geen middelen hebben.

Er zou moeten worden opgemerkt dat de NKT, net zoals andere boeddhistische organisaties, de traditie volgt. Sinds de tijd van Boeddha Shakyamoeni zelf in India, is het in elk boeddhistisch land altijd de traditie geweest om nooit met lege handen naar lezingen te komen, maar om te proberen elke mogelijke offerande te maken omdat Dharma als zeer kostbaar wordt beschouwd.