Laster: Geshe Kelsang Gyatso is tegen de 14e dalai lama

Waarheid: Het is waar dat Geshe Kelsang een tegenstander is van het verbod van de dalai lama op de beoefening van Dorje Shoegden, maar hij is niet tegen de dalai lama zelf en hij heeft geen belangstelling voor of investering in Tibetaanse politiek. Hij heeft ook geen verplichtingen aan de dalai lama verbroken, omdat de dalai lama nooit zijn leraar is geweest.

In november 1996 heeft Geshe Kelsang in een interview gezegd:

“In april van dit jaar (1996) ontving ik veel sterke verzoeken van Tibetanen die in India wonen en sommige verzoeken van Westerse mensen die connecties hebben met Tibetanen om hen te helpen vrijheid van verering voor de Dharmabeschermer Dorje Shugden te krijgen. Ik ontving veel brieven en veel informatie over het verbod op deze oefening.

In het begin negeerde ik dit volledig en ik dacht dat ik mijzelf nooit zou inlaten met dit Tibetaanse politieke probleem. Later ontving ik enkele urgente faxen van een Amerikaanse mevrouw genaamd Tina, een vriend van een Tibetaan genaamd Losang Chogyal in India. Mijn assistent nam contact op met Tina door middel van email om te bevestigen dat de faxen authentiek waren. We realiseerden ons dat deze informatie uit India kwam.

Door deze brieven begreep ik dat ZH in het openbaar had beweerd dat Dorje Shoegden een kwaadaardige geest is en dat hij de intentie had om een volledig verbod op deze oefening op te leggen. Om zijn wensen te vervullen, verwijderden veel Tibetanen in verschillende gebieden van India beelden en afbeeldingen van Dorje Shoegden uit tempels en prive-huizen, waarbij zij deze vernietigden, bij het vuil gooiden, verbrandden enzovoort en mensen met dwang ervan weerhielden om te vereren.

Hierdoor waren zo veel mensen in veel gebieden bang en ervoeren veel lijden en disharmonie, vooral in sommige kloosters. De spanning was dusdanig dat mensen met elkaar begonnen te vechten, Tibetaan tegen Tibetaan.

Op dat moment herinnerde ik me wat er was gebeurd onder Mao's regime toen mensen kostbare beelden en Dharmageschriften vernietigden en zo veel verschillende soorten lijden ervoeren. Ik dacht dat deze huidige situatie in India erg leek op die in Tibet. Ik was zo teleurgesteld en vond het moeilijk om het slechte nieuws te verdragen. Toen veranderde mijn geest en ik ontwikkelde een sterke wens om deze Tibetaanse mensen te helpen.

Aan de andere kant dacht ik dat als ik betrokken zou raken bij deze politiek ik bekritiseerd zou worden door veel mensen en dat zelfs mijn leven gevaar zou kunnen lopen, maar tenslotte zei ik tegen mijzelf dat ik moest ophouden mijzelf te koesteren en dat ik moest werken voor het welzijn van deze mensen. Eerst organiseerden we om alle informatie die we uit India hadden ontvangen in veel verschillende kranten in het Verenigd Koninkrijk te publiceren, maar niemand wilde het afdrukken. Omdat het een verhaal over Tibetanen was, namen de kranten contact op met het Tibetaans Kantoor om de authenticiteit ervan na te gaan en natuurlijk ontkenden zij het. Dus, vanwege deze problemen belegden de leden van 'De Shoegden Supporters Gemeenschap' een vergadering en besloten om demonstraties te houden in de hoop dat ZH zijn geest zou veranderen en het verbod op de verering van Dorje Shoegden zou intrekken.

Nadat twee demonstraties waren gehouden, verzocht een delegatie van de Shoegden Supporters Gemeenschap ZH om een overeenkomst te tekenen om het verbod op de beoefening van Dorje Shoegden te beëindigen en om vrijheid van verering te herstellen voor zijn mensen die wensten Dorje Shoegden te vereren. Hij tekende de overeenkomst niet.

Na een derde demonstratie verzocht ik de leden van de Shoegden Supporters Gemeenschap sterk om onmiddellijk te stoppen met alle politieke activiteiten. Omdat ik begreep dat ZH het niet zou accepteren, had het geen zin om er mee door te gaan. Ik verzocht de mensen in Dharmacentra om al deze politiek te vergeten en om zich alleen op hun Dharmabeoefening te concentreren.”

In januari 2008 verhoogde de dalai lama zijn inspanningen om de beoefening van Dorje Shoegden te onderdrukken door het te verbieden in kloosters in Zuid-India en zijn Tibetaanse regering in ballingschap ondersteunde dit met een gedwongen handtekeningenactie. Veel monniken werden uit hun kloosters verdreven. De gedwongen handtekeningenactie en uitstoting verspreidde zich naar de lekegemeenschap. Het Westers Shoegden Gezelschap werd in april gevormd als een confederatie van bezorgde, individuele, Westerse en Tibetaanse Dorje Shoegdenbeoefenaars om dit verbod en de segregatie tegen te gaan, deels door middel van vreedzame demonstraties (nadat hun brieven waren genegeerd). De WSG en de NKT zijn verschillende organisaties. Voor meer over dit onderwerp zie de Westers Shoegden Gezelschap website en andere bronnen.

Bovendien is de 14e dalai lama Geshe Kelsang's leraar niet en heeft Geshe Kelsang nooit machtigingen van hem ontvangen. De Sera Verwijderingsbrief beweert:

Hij (Geshe Kelsang) heeft de vijfde Dalai Lama's Lamrim Jampel Shalung in het Norbu Linka zomerpaleis en in 1956 de Kalachakra-initiatie van ZH de dalai lama ontvangen wat toevallig ook de eerste Kalachakra was.

Dit is onjuist. Uit een interview met Geshe Kelsang op 24 november 1996:

V: In deze brief [de Uitzettingsbrief] wordt gezegd dat u de Lamrim Jampel Shal-lung in het Norbu Linka zomerpaleis in Tibet en de Kalachakra-initiatie in 1959 van ZH de dalai lama heeft ontvangen. Heeft u deze ontvangen?

GKG: Ik heb nooit de Lamrim Jampel Shal-lung van ZH ontvangen. Ik weet niet waar zij hun informatie vandaan hebben gehaald. Ik weet niet waarom de mensen van Sera-Je Tsangpa Khangtsen dit zeggen. Ik geloof dat zij denken dat zij de waarheid vertellen, omdat zij boeddhistische monniken zijn. Natuurlijk is het waar dat ZH deze lamrimleringen in het Norbu Linka zomerpaleis heeft gegeven, maar op dat moment was ik me hier niet van bewust.

Toen ZH op punt stond om de Kalachakra-initiatie in Lhasa te geven, probeerde ik om deze lezing bij te wonen maar er waren helaas geen plaatsen vrij, het was vol. Gedurende een korte tijd wachtte ik met enige lekemensen en keerde toen terug naar huis. Dus ik heb nooit de Kalachakra-initiatie van ZH ontvangen.

Later was ik in Dalhousie, bij Dharamsala, in de bergen een lange retraite aan het doen. Op een dag hoorde ik het nieuws van mijn assistent dat ZH een lezing zou geven over de Grote Verklaring van de Stadia van Tantra door Je Tsongkhapa. Ik besloot om deze lezingen bij te wonen en vertrok om naar Dharamsala te gaan. Echter, ik werd erg ziek en was niet in staat om ze bij te wonen. Later, toen ik in Manjoeshri Boeddhistisch Centrum in Engeland was, verzochten we ZH om ons te bezoeken, maar hij kon niet komen. Het lijkt erop dat ik geen karma heb om te luisteren naar de Dharmalezingen van ZH. Natuurlijk heb ik in het verleden sommige van zijn algemene openbare lezingen bijgewoont, maar dat is anders. Alleen omdat ik deze lezingen heb bijgewoond, kunnen we niet zeggen dat hij mijn Kerngoeroe is.